Դատարկություն

Նստած եմ անշարժ ու նայում եմ առաստաղի ինչ-որ կետին: Անցավ մի ժամ: Ոչինչ չի փոխվում: Կրկնվում է ժամն այդ խորհրդավոր.նորից լուռ անշարժություն: Երրորդ ժամն էլ անցավ: Անթարթ է հայացքս ու ոչինչ չասող… Զարմացած է ժամանակը: Գալիս է, փութկոտ անցնում իմ կողքով, իսկ ես նրան նույնիսկ չեմ էլ նկատում, այնինչ շուրջբոլորս մարդիկ քաոսային իրարանցման մեջ են, […]


31-ն էր օգոստոսի…

Վերջին օրն էր ամռան, դարձավ միակը, գրվեց ծառուղու հին ու մոռացված նստարանին, ու նստարանն այն գունատ արձանագրեց իր ծածուկ հուշատախտակին` <<31-ը օգոստոսի>>: 31-ն էր օգոստոսի… Տաքուկ էր օդը, երկինքը` մաքուր, քամին հեզիկ խաղում էր նրա ոսկեծամ գանգուրների հետ, դրանց մեջ հյուսում հավատի թելեր ու քանդում վախի կապերը պիրկ: Օդը բուրում էր նրանց բարությամբ, ու կծկված […]


No Picture

Այն ինչ լինելու է կլինի…

Անկախ ամեն ինչից բոլորս էլ ունենք երազանքներ, նպատակներ, ապագայի պլանավորած գործողություններ, սակայն ամեն անգամ մեր ցանկությունները հայտնելուց վերջում ավելացնում ենք այն, ինչ լինելու է կլինի և մենք անզոր ենք ինչ-որ բան փոխել: Կյանքը ինքն իրենով հանելուկ է, որը շատ դժվար է լուծել և բացահայտել: Տիրոջ գործերը անքննելի են: Ես հավատում եմ, որ կատարվում է միայն […]


Հպարտ եմ մեր զինվորներով

Այսօր մենք հանգիստ գլուխներս դնում ենք բարձին, որովհետև գիտենք,որ այնտեղ` սահմանում կան մարդիկ,որոնք իրենց կյանքի գնով պաշտպանում են մեր կյանքը: Զինվոր լինելը հպարտություն է: Հպարտալու առիթ է տալիս այն,որ Հայաստանում կան զինվորներ, որոնց համար իրենց սեփական անձը այնքան էլ մեծ նշանակություն չունի և ավելի կարևոր է հարազատ մարդու, հայրենակցի կյանքը: Գիտեմ,որ հեռվում, հեռու ծնողներից, հեռու […]


No Picture

«Պահանջում եմ,որ ինձ գովեն ու սիրո դիմաց սեր վճարեն…»

Ժամանակը անողոքաբար փոխում է մարդկանց` դարձնելով ավելի դիմացկուն կյանքի հարվածներին,բայց միևնույն ժամանակ` սառը և անտարբեր։ ժամանակը,կյանքը,մարդիկ ինքնաբերաբար դարձնում են մեզ այն, ում մենք մի ժամանակ քննադատում էինք, ում երբեք մեր մտքերում չէինք պատկերացնի որ կլինեինք։ Նրանք կարողանում են փոխել մեզ, մեր եսը, մեր էությունը։ Տարիներ անց պարզապես հասկանում ենք, որ այլևս առաջվանը չենք, առանց մեր […]


No Picture

Ա՜խ այս կյանք կոչված խաղը…

Ժամանակի ընթացքում բոլորն են հեռանում: Կար մի պահ, որ կողքդ լի էր մարդկանցով, կարծես հեքիաթում, որ կողմ շրջվում էիր, քեզ սիրող և քո մասին անհանգստացողներ էին: Կյա՛նք, մի՞թե դու ծիծաղում ես մեզ վրա, այս ի՞նչ խաղ ես խաղում, մենք չգիտենք խաղի կանոնները և անընդհատ պարտվում ենք, բայց միևնույն է ՝ կրկին շարունակում ենք խաղալ: Դերերն […]


No Picture

Գոռում եմ

Դուք, մարդի՛կ, չափազանց շատ եք դատում, խրատում, բացատրում: Դուք խղճուկ եք: Խղճուկ եք, քանի որ ձեր չիրականացած երազանքների ու չկատարած քայլերի հիման վրա ցանկանում եք մնացածին սովորեցնել ապրելու ճիշտ տարբերակը՝ ձեր տարբերակը: Այնինչ ձեր սեփական փորձից ելնելով՝ դուք պիտի հասկանայիք, որ ձեր այդ տարբերակը սխալ է: Հնարավոր է, որ բոլոր տարբերակներն են սխալ, սակայն թո՛ղ […]


No Picture

Դու ուշացումն ես իմ երջանկության

Դու ուշացումն ես իմ երջանկության Ու իմ փրկության սահմանումն ես դու: Դու մոռացումն ես իմ անէության Ու իմ մենության ազատումն ես դու… Ու ես չգիտեմ՝ ե՞ս եմ մեղավոր, Որ կորուստներից արդեն տագնապած՝ Արդարացնում եմ լռությունը իմ… Թուլությունը իմ… Թե՞ դու ինքդ ես փորձում անտեսել Չասված բառերիդ այն ծանրությունը, Որը մատնում է էությունը քո… Թուլությունը քո… […]


No Picture

Էքսպրոմտ

Ու մու՜թ է, մու՜թ է, Խավար է ու սև, Գիշերը փոխեց հազար տեսք ու ձև, Հազար կարոտով Նորի՜ց ու նորի՜ց, Քեզ եմ երազում ու կանչում հեռվից. Այցելի՛ր դու ինձ գիշերվա թևով, Գիշերվա սևում ուղեկցի՛ր դու ինձ: Նորիկ Հերգնյան Խնդրում ենք գնահատել Գնահատական


No Picture

Այստեղ

Այստեղ ամենուր խառնաշփոթ է, Մի օր մի քիչ ցուրտ, մի օր էլ տոթ է, Այստեղ տխրելը կամ վշտանալը Փոքր-ինչ ցավոտ է, փոքր-ինչ ամոթ է: Հազար հերոսներ այստեղ ապրել են, Պարահանդեսում ուրախ պարել են, Այստեղ ամենքը յուրովի կրքով Իրար սիրել են, իրար դավել են: Այստեղից երկինք մի քանի քայլ է. Կուզե՞ս – համբուրիր աստղերի փայլը: Այստեղի […]


ContactUs.com ContactUs.com